j: Co sądzisz o Socjalistycznej Partii Pracy?
M: partia całkiem w porządku, działa dla dobra RSiT głównie dlatego że jest aktywna

J: a jej członkowie? Karton, Trydencki, ja i kiedyś Marcin i William co o nas sądzisz? Idioci tak jak kiedyś sugerowano? Może marzyciele? A jednak może realiści?

M: jaki Marcin?
J: Krasicki.

M: z tego grona najlepiej kojarzy mi się Adrian, może dlatego że nadal jest w RSiT, Karton zachowuje się jak fanatyk a William nie ogranicza socjalizmu tylko do v-świata (niestety)
Marcin jakoś nie zapadł mi w pamięć

J: Marcin zajmował się kulturą przecież. Ale mniejsza. Ale wiec wg. Ciebie ten „fanatyzm” Kartona przeszkadza RSiT? Przecież ostatnio to on dał kopa do zmian swoją gazetką.
M: niby tak, ale nie lubię ludzi którzy nie szanują poglądów innych i swoim sposobem bycia powodują czyjś niesmak

J: Czyj?
M: na przykład mój

J: Ale co to ma do wkładu w państwo?
M: nic, po prostu piszę co sam czuję

J: No dobra ostawmy to. A co sądzisz o dotychczasowych sukcesach SPP? Było tego trochę. Poprzednia konstytucja, czy statut niepodległościowy. Ożywienie forum także przez Ruch Ludzi Pracy, Metropolitalny Plebiscyt Aktywności, czy ostatnia ustawa o Markach?

M: no to są niewątpliwe sukcesy SPP, choć śmiem twierdzić że są one głównie a może i wyłącznie Twoją zasługą

J: A jeśli ja powiem, że są sukcesem SPP? Konstytucja była tworzona razem z kartonem, a MPA pomaga prowadzić Adrian. A może inaczej. Może uznasz, że są to sukcesy naszej myśli ideowej – naszego poglądu na lewice, który realizujemy?
M: Mogę to uznać, czemu nie

J: No dobrze, co więc sądzisz o tych dokonaniach? Jak je oceniasz? Wrzucimy je na chwilę do jednego worka. Na plus czy na minus?
M: Wszystko co prowadzi do rozwoju państwa oceniam na plus, a więc to nie będzie wyjątkiem

J: Szanuję Cię i szczerze mówiąc lubię. Może właśnie dlatego nasze spory merytoryczne zawsze trwały w konkretnych wątkach i inaczej niż z innymi nie tworzyły się kłótnie. Więc właśnie Ciebie pytam jak oceniasz poziom merytoryki członków SPP od 1 do 10 w sprawach mikronacji?
M: w sprawach mikronacji mogę zaryzykować 10

J: Dzięki, w takim razie od razu przejdźmy dalej. Socjalizm Mikronacyjny – co sądzisz o tej ideologii mikronacyjnej? Szajs? Utopia? Teoria do wdrożenia? Częściowo lub całkowicie wprowadzone za mojej kadencji?
M: w warunkach mikronacji Socjalizm Mikronacyjny może się sprawdzić – myślę, że częściowo został on wprowadzony za Twojej kadencji

J: To krótka piłka: największe plusy ideologii i minusy – w oparciu o to co było za mojej prezydentury.
M: plusy to oczywiście aktywność i ogólny dobrobyt oraz rozwój państwa.
Minusy to dość opasły system prawny, który do dziś pozostał

J: No już myślałem, że będziesz bardziej pro niż nasza propaganda To teraz może przejdźmy w Twoje klimaty. Dlaczego nie byłeś członkiem Prawicy Narodów?
M: Nie podobała mi się atmosfera w tej partii – brakowało chęci do działania, porządnego szefostwa, planów na przyszłość

J: Hmm na czym polega problem partii prawicowych w Rzeczpospolitej? Mass-partie się nie sprawdzają? A może to idea? Chociaż z drugiej strony niezrozumiałe jest to, że przy tylu zaletach SPP ma mniej członków niż partia prawicowca, ale to SPP działa lepiej – co sam musisz przyznać.
M: Mała ilość członków akurat jest zaletą – partie z wieloma członkami nie sprawdzają się, bo masa zwyczajnie ciągnie w dół. Im większa liczba ludzi tym więcej zdań i rozbieżności – trudniej dojść do consensusu. Jednak akurat to nie było problemem PN – tam mieliśmy do czynienia z całkowitym zanikiem inicjatyw co doprowadziło do upadku partii. Co do idei, powiem krótko: bez gospodarki, waluty i zasady, że by przetrwać potrzeba wykonywania jakiejś cyklicznej czynności jak choćby żywienia pogląd liberalny nie ma szans z socjalizmem, który może się bez tego obejść.

J: A rządy prawicowe? Miały miejsce kilkukrotnie i także się nie sprawdzały. Dlaczego? Mówiąc o rządach prawicowych mam oczywiście na myśli rządy polityków z partii prawicowej.
M: Jak już mówiłem PN na początku może i miała ciekawe pomysły, ale jak zwykle zabrakło konsekwencji i ciągłości. W pewnym momencie zaczęły się również wspomniane wcześniej problemy wewnętrzne i rząd stał ugorem.

J: A partia centrowa? Chęć stworzenia takiego bytu ma nowy obywatel – Marcin Kozłowski. Co o tym sądzisz? Ma szanse działania? Może sam do nie wstąpisz?
M: Jeżeli nie zabraknie mu chęci i pomysłów to czemu nie? Szanse działania ma każda partia, niezależnie od poglądów. Mam bowiem taką teorię, iż nazewnictwo nie ma w v-świecie żadnego znaczenia – liczy się aktywność i efekty tej aktywności.

J: Ciekawe. A więc wstąpiłbyś do SPP?
M: Jeszcze kilka miesięcy temu za nic w świecie – wierzyłem bowiem, że w v-świecie można utworzyć dwa przeciwstawne sobie bloki: socjalizm i liberalizm. Odkryłem jednak, że to nie ma żadnego znaczenia – liczy się dobro RSiT a przy tak okrojonych zasadach v-życia każde działanie, które powoduje jakiś pozytywny efekt jest słuszne – niezależnie jak to nazwiemy.

J: To jeszcze na koniec – co proponujesz SPP aby jej wizerunek w RSiT się polepszył?
M: Wielu ludzi sugeruje się nazwą, które negatywnie kojarzy się realnie. Myślę, że jej zmiana mogła by pomóc, aczkolwiek ciężko będzie już odkleić nalepkę z napisem „socjalistyczna”.

J: Dzięki serdeczne za wywiad i życzę Tobie, ale także całej RSiT by nasza kadra pokonała Elderland jutro. No i szczęścia w v-życiu
M: Dziękuję. Wzajemnie

J: Dzięki, do napisania!
M: pa!

Na czym polega ta anarchodemokracja? Żeby to w pełni zrozumieć trzeba przybliżyć obecny system społeczno-polityczny FAKTYCZNY (tak faktyczny, w żadnym wypadku prawny) jaki panuje w Rzeczpospolitej. Odrzuciliśmy Izbę Narodów – parlament. W zamian za to wybraliśmy Zgromadzenie Powszechne, gdzie każdy obywatel ma głos. Od miesiąca wszelakie akty prawne przyjmuje (bądź odrzuca) Zgromadzenie Powszechne od rozporządzeń przez uchwały po ustawy. Jednak taki organ istnieje w wielu innych krajach. Nas odróżnia fakt, że władzę wykonawczą powołuje owe Zgromadzenie, a w związku z tym stara władza wykonawcza (czyt. Wiceprezydent, rząd itd) nie musi nic robić. No i tyle władzy. No jeszcze sądownictwo, ale to już inna bajka. A więc de facto całą władzę na razie FAKTYCZNE (tylko to nas interesuje) sprawuje Zgromadzenie Powszechne.

A aktywność? Przecież ona jest ważniejsza niż jakieś tam podziały zadań władzy i inne p*erdoły. No właśnie można chyba szczerze powiedzieć, że w całej tej anarchodemokracji jest bardziej aktywnie niż wcześniej. Nie ma cudów – wiadomo. Jest za to merytorycznie. Pisząc 20 postów wiem, że większość dotyczy ważnych tematów. I tak wszystko rozbija się o politykę zagraniczną, listę aktywności Krzysia, wojnę z Parlandią, czy chociażby dyskusję o polityce socjalnej państwa. Ostatnio dodatkowym tematem jest też porządek na forum. Kajś tam dysputuje się o historii Zongyi i całego v-świata. W innym miejscu można poczytać ciekawą historię z metaforami i aluzjami do obywateli RSiT i sytuacji w kraju.

A więc de facto władza uległa anarchizacji. Istnieje jeden wspólny organ, w którym zasiadają wszyscy aktywni obywatele. Aktywność napędzana jest przez dyskusje dot. v-świata, a nie sam spam. Dlaczego jednak twierdzę, że jesteśmy pod tym względem wyjątkowi. A Mikrosławia? Oni mają podobnie. Ano mają podobnie, ale Skrijata nie odwołają w każdej chwili i mają jakiś większy porządek, tzn. więcej zasad. U nas to wszystko jest trochę robione na dziko, ale ja wcale nie mówię, że to źle! Ciekawi mnie cholernie, co będzie gdy anarchodemokracja się skończy. Na pewno się skończy, gdy przyjdzie więcej obywateli.

M. Hans (-)

M.H

RSiT powstała „za granicą”, bo powstała w Grodzisku, w Sarmacji. Ale czy RSiT niczym dziecko z łona matki wyjdzie na świat i matkę przeżyje? Ojcami jesteśmy my wszyscy oczywiście… No właśnie, co dziecko straci dorastając na swoich nóżkach, a co zyska? To jest pytanie strasznie aktualne dzisiaj. I postaram się na nie odpowiedzieć, przy czym oczywiście nie będzie to artykuł wysokich lotów – bo nie jego celem jest być pięknym i podniosłym, a celem jest by był prawdziwy i prosty.

Co możemy stracić biorąc rozwód? Właściwie stracić możemy ziemie Sclavinii i to tak na prawdę w tej chwili jedyna poważna strata jaką jestem w stanie zauważyć. Serwer „sarmacja.org” w końcu to raczej nie będzie strata wielka zwłaszcza, że troszkę śmiesznie wyglądają rozmowy dyplomatyczne typu „hej, chcemy nawiązać stosunki, a nasza strona leży na serwerze innego v-kraju”.

Wracając jednak do tej Sclavinii to leży ona na ziemiach typowo sarmackich, starosarmackich. Nie musimy jej stracić, ale nie wierzę, że Sarmacji oddadzą ją nam ot tak. W związku z tym tutaj upatruję zawiązania unii personalnej, która tą ziemie zagwarantuje. Ja wiem, że ziemia to nie wszystko jednak wielu starych zasłużonych mogłoby powrócić, ale brak Sclavinii w Rzeczpospolitej Sclaviniii i Trizondalu to coś dziwnego.

Co możemy zyskać? W przypadku niepodległości to na pewno dyplomację, pełen wpływ na prawodawstwo, ogólnie miotłę do zamiatania własnego podwórka… Samodzielność! Jasnym jest, że wolna RSiT będzie musiała szybko znaleźć swoje miejsce w polityce zagranicznej i jeszcze szybciej firmę hostingową, ale to nie będzie takie trudne jeśli już zaczniemy.

Czy grozi nam upadek? Powiem wprost, RSiT obecnie merytoryką nie grzeszy. Jednak jak mam wybierać upadek w Sarmacji czy na własnym to wybieram to drugie, jak już mówiłem nikt nas nie wtrąci do Gellonii jakiejś. No i co do upadku to on nie jest taki nieunikniony. Właściwie to tylko bajki. Gdyby np. zrobić nowe forum to aktywność by skoczyła. Reforma ustroju także by była impulsem.

Zwracam także uwagę na dwie rzeczy. Pierwsza, że w końcu nikt by nas nie obrażał, nie nazywał pijawki itp. To mnie zdecydowanie cieszy, a druga taka, że niepodległość kosztuje wiele pracy, ale myślę że potrafimy.

Marcel Hans

Zaraz, zaraz, ale jak to w ogóle się stało, że Rzeczpospolita poznała Mikrosławię, a Mikrosławia Rzeczpospolitą? Nie wielu z Was wie jak do tego doszło, a jest to wiedza mimo wszystko potrzebna na przyszłość. Wszystko zaczęło się od Domu Rzeczpospolitej, który tam założyłem. A jak trafiłem do Mikrosławii? Przez prasę i przez forum mikronacji ( i niech ktoś powie, że portal mikronacje.info jest niepotrzebny!).

Przyznam, że początkowo bałem się reakcji na założenie DR, gdyż nigdy wcześniej nasze kraje nie współpracowały ze sobą, nikt od nas tam nie był (nie liczę jednego postu od Tomka). Początkowe przyjęcie było niezwykle ciepłe i mnie zadziwiło. Później zacząłem mieszkańców Mikrosławii zachęcać do odwiedzin nieznanego i tak dla nich odległego kraju jakim była RSiT. Kilku z nich to uczyniło i tak się zaczęło.

Żałuję oczywiście, że jeszcze nie wszyscy od nas byli tam, ani że nie wszyscy od nich byli tu. Jest to jednak kwestia czasu i poznania. Tak między nami to ja często bywam i tu i tu. W prawdzie czasem tylko się przyglądam to oczywiście w razie czego wypowiadam się, często prywatnie, często z mocą stanowiska jakie piastuje akurat.

To wszystko to jednak nastąpi dopiero przy dopracowaniu wielu projektów, które jedynie zostały zadeklarowane. Ja zdaję sobie sprawę, że ideologicznie co do polityki zagranicznej bliżej może być Mikrosławii do Unii Oceanu, jednak w tym też nasza szansa (brzmi to tak trochę niefajnie, ale oddaje sens). Powinniśmy razem jako dwa silne przecież państwa zacząć współpracować oficjalnie i na poziomie od razu.

Nie mają dla mnie wartości tanie traktaty z dwoma podpisami, których v-świat widział już miliony, gdyż są śmieciami i fikcją literacką dla mnie i dla wielu z Was zapewne. Współpraca to czyny. Co już zrobiono? Doprowadzono do „wymiany rynku medialnego”. Przy czym widać różnice między podejściami naszych państw, co jest ciekawe również. My mamy tam jedną „Prawdę głos z Rzeczpospolitej”, która wrzuca ciekawe artykuły ze wszystkich gazet, a oni u nas prywatne gazety i stacje. Wychodzi na to samo – warto zobaczyć, że jedna taka prosta rzecz, a można ją przeprowadzić na dwa sposoby. To na razie tyle.

My mamy w Mikrosławii jeszcze Dom Rzeczpospolitej, który raz na jakiś czas coś napisze. Niestety Mikrosławia dopiero swoją placówkę ma uruchomić (czekamy!). W tym miejscu rad jestem, że DR nie jest przyjęty jako spam, a właśnie jako chęć współpracy. Co do oficjalnych ambasad i przedstawicielstw to trzeba czekać na traktat, ale go najpierw trzeba uzgodnić i stworzyć!

Poza jednak tym co już się dokonuje, albo (lepiej!) dokonało są jeszcze rzeczy na razie w planach. Zrzeszenie Dziennikarskie – kolejny wspólny pomysł czekający na realizację. Może to być wspólna platforma współpracy naszych mediów – ciekaw jestem jak zadziała ta prywatna inicjatywa. Dalej, to przekształcenie SAD we wspólną uczelnię. Prawda jest taka, że u nas SAD nie działa aktywnie na razie (dziękuję wszystkim „szczerym” i „chętnym” wykładowcom i uczniom) natomiast mogłoby to współpracować z uniwersytetem Mikrosławii. Jeden wspólny uniwerek byłby (moim zdaniem) więc strzałem w dyszkę.

Jest jeszcze kwestia ciekawego, ale kontrowersyjnego pomysłu obecnego właśnie Skrijata – wymiana obywatelska. Jak działa nasz ustrój? A jak działa ich ustrój? Najlepiej przekonać się na żywo i opisać swoje przeżycia – jest to jednak pomysł do omówienia. Ja mam prywatnie jeszcze pomysł wprowadzenia podwójnego obywatelstwa czy to raczej Karty Narodów – czyli czegoś co będzie ciekawym pomostem naszych państw.

Czemu Mikrosławia? Mówiąc szczerze, to jedyne zainteresowane współpracą od dłuższego czasu państwo (społeczeństwo właściwie!) to po pierwsze. Po drugie to jedno z na prawdę nie wielu państw, które aktywność utrzymuje na poziomie stałym, wcale nie niskim, a także jedno z niewielu państw, które często przewyższa aktywnością te niby-giganty.

Marcel Hans.

28 kwietnia wieczorem powołany został Prezydent Potocki już 3 dni później wygłosił expose, które właściwie było odnośnikiem do programu wyborczego i jego 20 punktów. Prezydent Potocki 1 kwietnia powołał odpowiednich ministrów: Adriana Trydenckiego jako Ministra Promocji i Rozwoju, a który po raz pierwszy jest u nas ministrem. Jednak wcześniej w swoim v-życiu pełnił wiele zaszczytnych funkcji w innych państwach. Dzięki temu Pan Minister Trydencki nadaje się najlepiej do promocji; Williama Younga jako Ministra Kultury i Sportu, obaj Panowie po kampanii potrafili pokazać, że dla dobra RSiT „gdzieś” mają podziały partyjne. Minister Young po raz drugi na tym stanowisku daje wielkie nadzieje na organizację v-mundialu przez RSiT; Marcela Hansa jako Ministra Skarbu i Administracji, czyli autora niniejszego sprawozdania. Powiem tylko tyle, że funkcję Prezydenta pełniłem i zdaję sobie sprawę z potrzeb administracyjnych i skarbowych Rzeczpospolitej.

Dziś mija dopiero pierwsze 7 dni od daty powołania rządu, a już widać konkretne działania ministrów i prezydenta. Właściwie nie wiem jak powinienem opisywać dokonania rządowe. Czy ze względu na datę czy dział? To też połączę i jedno i drugie. A więc pierwsze ministerstwo to Ministerstwo Skarbu i Administracji. A więc już drugiego dnia po wygłoszeniu expose zaktualizowano Indeks Praw Podstawowych, czyli najlepszy w obecnych czasach indeks prawa panującego w RSiT. Teoretycznie jest to kopiowanie Dziennika Praw, jednak do tego nikt nie ma dostępu aby go uporządkować, a bałagan w nim jest straszny.

Następnie rozpoczęto debaty nt. reformy parlamentu, nt. reformy obywatelstw i prawa pracy. Zaś powracając na chwilę do czynów konkretnych to przygotowano i wdrożono akt prawny powołujący nowy departament – Departament Pięciopolski, którego wszyscy oczekiwali od niemal miesiąca. Dodatkowo przygotowano listę osób, którym obywatelstwo należy odebrać, a to przy pomocy Tomasza Czunkiewicza. Także w poczekalni oczekuje projekt edyktu nt. zmiany ordynacji tak aby publikowanie wyników, w przypadku gdy z pośród dwóch kandydatów jeden się wycofa było zabronione. Obywatele mogą przeglądać także pomysł Karty Rzeczpospolitej – całkowicie rozpisany. Dziś zawieszono nt. pensje i wprowadzono przepisy przejściowe.

Dalej idźmy, to sprawy kultury i sportu. Tutaj także postęp co do przygotowań v-mundialu jest ogromny. Gdy rząd został powołany nie było zrobione niemal nic poza projektami stadionów. Zebrano wszystko i podsumowano. Szybko w ramach czynu społecznego stworzono opisy poszczególnych miast. SIR natomiast stworzył stronę v-mundialu, która jak wiem ma ulec jeszcze polepszeniu czytelności. Warto także dodać, że zaktualizowano TriBahn http://www.tribahn.webs.com oraz powstał Flaj to Raj – krajowy przewoźnik lotniczy http://www.lotniska.webs.com dodatkowo zaś ministerstwa pracują nad stworzeniem strony dotyczącej infrastruktury drogowej.

Kolejny resort to resort promocji i rozwoju. Tutaj właściwie zrobiono najwięcej rzeczy, których efekty odczujemy za jakiś czas. Na początek powołano Redaktora Naczelnego Państwowej Agencji Informacyjnej – Henrikasa Daktarasa. Później przygotowano wordpress dla „Prawdy” co jest rzeczą niezwykle ważną. To także MPiR zmobilizowało ludzi do powiedzenia „NIE” dla zamknięcia prawa agregacji w Sarmacji. Trwają także prace nad wypełnieniem nowej strony głównej – prace prowadzone wraz z SIR. Warto także zauważyć, że MPiR szuka pracowników do ministerstwa. Dodatkowo Minister Trydencki rozpoczął debatę nt. promocji. Zawiązać się ma współpraca z Mikrosławią już całkiem oficjalnie. Trwają rozmowy z Nordią.

Jak widać w ciągu tych 7 dni dokonano dość dużo. Jest to oczywiście kropla w morzu potrzeb. Wszystko jednak będzie na bieżąco opracowywane i aktualizowane. Wiele rzeczy także zależy od Izby Narodów – której jeszcze przecież nie ma i na którą musi oczekiwać cały Rząd wraz z Prezydentem. Dziękuję za doczytanie do końca i mam nadzieje, że wszelkie wpadki informacyjne i językowe jesteście mi w stanie wybaczyć – ot stres.

Pozdrawiam!

Marcel Hans

No właśnie to dobre pytanie. Po pierwsze zauważyłem, że Prezydent Potocki nie publikując długiego Expose zapoczątkował pewien trend. Otóż teraz każdy niemal kandydat także stwierdził, że to nie od programu zależy. Jest jednak mała różnica, po pierwsze Prezydent Potocki jest już Prezydentem, po drugie Prezydent Potocki wprost odniósł się do swojego konkretnego przecież programu wyborczego. Natomiast kandydaci do Izby Narodów chyba chcieli być jeszcze bardziej modni niż Prezydent i postanowili w ogóle, programów nie dawać – bo i po co?

Tutaj pojawia się problem. Wielu z kandydujących do IN jest zdania, że bez sensu pisać długie programy niemożliwe do realizacji. Tylko dlaczego więc nie napiszą krótszych programów, które można by zrealizować? Mogę podejrzewać, że się po prostu im nie chce. Ale tak na prawdę obecnie po prostu nie mają oni pomysłu na władzę ustawodawczą – i to wynika „krótko” z ich programów. Faktycznie „działania zależą od sytuacji” jednak parlament powinien realizować też wyższe zadania, niż głosowanie „za” lub „przeciw” ustawom rządowym – jednak chyba zbyt wiele wymagam.

W związku z brakiem programów i brakiem chęci rywalizacji kampanii nie było. Kandydaci nie zamierzają się bić, bo po pierwsze na jakiej podstawie (nie ma programu), po drugie po co i o co? Wystarczy zdobyć 2 głosy, nawet nie 2! Można iść po linii najmniejszego oporu…. Powiedzmy sobie szczerze stanowisko przedstawiciela Izby Narodów pozbawione jest wartości – co widać. Każdy łatwo może w niej zasiadać, a więc nie trzeba się ‘fess” starać… Gdyby liczba była limitowana to inaczej by to wyglądało. Natomiast dziwi mnie też, że stanowisko to pozbawione jest jakiejś odpowiedzialności. Głosuje się w IN jak się chce bez odpowiedzialności. Tutaj pomysł Liberum Veto wydaje mi się przedni, tylko jak go zrealizować?

W mikronacji aktywność napędza najbardziej polityka. Dopóki z polityką nie zrobimy porządku dopóty po prostu aktywność będzie śmieszna. Raz wysoka na 200 postów, raz niska na 50! A przecież politycy, wszyscy którzy kandydują, wszyscy którzy są we władzach powinni być odpowiedzialni za aktywność, powinni dzień w dzień realizować jakieś pomysły i akcje – tak wygląda normalna polityka…

Marcel Hans

Z poważaniem,
ATP.

- Wybory, wybory i wybory. Mamy nowego prezydenta i wcieprezydenta, i mamy też obywateli, i mamy też znowu kryzys. Nienawidze już tego słowa, za każdym razem, gdy je wymawiam, czuję jak krew wzbiera w mych skroniach i podnosi mi się ciśnienie. Zastąpmy słowo kryzys słowem K.
- K. nie daje nam żyć, parę postów się pojawia, ale dobrze, że są. Osobiście myślałem, że wybory przełamią kryzys, ale nie. Nadal trwamy, jak żołnierzyk przemieniony w taterską górę. Chyba lubimy wegetować, jak warzywa, lubimy żalić się i narzekać.
- Dla zabawy powiem wam, że do dziś jest termin zgłaszania kandydatur do IN i nikt się nie zgłosił.

Z miminalistycznym pozdrowieniem,
Wasz AT.
Adrian Trydencki

Na początek kaj my dziś som? Nikaj. No właśnie stoimy w nicości, z której należałoby wyjść. Inaczej do niczego nie dojdziemy. Ja wiem, że w nas jest siła, ale elementy, które pomagają nam ją wydobyć ulotniły się. Powiedzmy sobie szczerze, że o ile w świecie realnym są wzorce i wartości ponad czasowe, a przede wszystkim takie właśnie postawy to u nas trudno o tym mówić. Izba Narodów nie jest czymś takim w v-świecie, nawet nasze obywatelstwo wydaje się być mniej warte niż kartka papieru. A samorząd? To kolejna ciężka sprawa.

Żeby wybudować szklane domy trzeba wziąć się do roboty, ale tu musi być plan, bo nikt nie postawił dachu bez fundamentów – taka jest prawda.Na początek promocja wewnętrzna – śmieszne? O tak śmieszne, ale prawdziwe. W realu najważniejsze jest podczas promocji regionu, aby sami jego mieszkańcy w niego uwierzyli. Przykład Śląska jest najlepszy. Jeśli Ślązacy nie zrozumieją wyjątkowości swojego regionu (głupie komentarze będę przenosił do offtopu!) to nikt tego nie zrozumie nigdzie. To ludzie są wizytówką, a nie reklamy. Stąd najpierw nam musi się dobrze mieszkać tutaj… A potem prasa…

Obywatelstwo. Kolejna ciężka sprawa. Właściwie najcięższa. Obywatelstwo w świecie realnym to wyróżnienie, a w wirtualu? Jak to się dzieje, że zdrajcy mają nasze obywatelstwo? Bo kim jest osoba posiadająca obywatelstwo nasze, a pracująca tylko dla innego państwa? Rzeczpospolita musi szanować różnorodność, różne nacje, ale nie może pozwalać na plucie jej w twarz! Obecnie obywatelstwo to tylko przepustka do głosowania, a i tak mało ważna… Teraz każdy wyrobi se Sarmackie i już może wszystko. Trzeba zmienić tutaj odpowiednio przepisy.

Upadek władzy, upadek moralności. Władza sama w sobie nie jest już darzona szacunkiem. Pomyślcie jak nisko jest ceniona praca w Izbie Narodów skoro nie ma nią nikogo chętnego? To jest własnie minus ordynacji Zenka, że obniża się wartość symboliczną mandatu. Jednak to nie wina ordynacji czy ustroju, to nasza wina! Po prostu sami musimy coś zrobić, żeby parlament był miejscem dla osób zasłużonych, a nie pustymi salami. W związku z tym będę miał ciekawa propozycję, ale o tym gdzie indziej…

Właściwie to jeszcze dużo nam brakuje aby zostać tygrysem v-świata. Bo w takich państwach istnieją dopiero szklane biurowce, a my chcemy szklane domy. Zbudujemy je? Ja w to wierzę, wierzę, że zbudujemy i będziemy w nich mieszkać. Jeszcze nie wiem jak, nie wiem czy (parafrazując pewien film) ale zbudujemy!

Marcel Hans